Noong dekada ng 1990, malawakang ginagamit ang mga ilaw sa damuhan upang maipaliwanag ang isa o magkabilang gilid ng mga kalsada sa mga mabagal na daanan sa lungsod, makitid na daanan, mga pamayanan ng tirahan, mga atraksyong panturista, mga parke, mga parisukat, mga pribadong hardin, mga pasilyo ng courtyard, at iba pang mga pampublikong lugar. Pinapabuti nila ang kaligtasan sa paglalakbay sa gabi, pinatataas ang oras ng mga tao sa labas, at pinapahusay ang kaligtasan ng buhay at ari-arian. Maaari din nilang pagandahin ang mga mood, pagandahin ang mga emosyon, at baguhin ang mga perception, na lumilikha ng isang makulay na nightscape na nakapagpapaalaala sa isang palette ng liwanag at madilim. Sa araw, pinapaganda ng mga ilaw sa damuhan ang cityscape; sa gabi, nagbibigay sila ng mahahalagang pag-iilaw at kaginhawahan, pinahuhusay ang pakiramdam ng seguridad ng mga residente habang itinatampok din ang mga highlight ng lungsod at lumilikha ng masiglang istilo. Ito ay humantong sa pagbuo ng isang mature na chain ng industriya.
